انسان بزرگ وبزرگ منش،همچون آفتاب درخشان است؛  

 

وانسان کوچک و فرومایه،همچون کرم شب تاب،کم فروغ وکم سو

  

(فاضلی کچبی)


انسان بزرگ ،همواره ی تاریخ دراوج آسمان تاریخ،خواهددرخشید.    

 

(فاضلی کچبی)