خلوت تابناک(خبری-ادبی وهنری)

کردند،وهمه ی اهالی آن جنگل بکروزیبا، درخت جوان سخن گورافرمانروای خویش می 

دانستند؛درخت جوان سخنگو،قادربودهرکجابخواهدبرود؛بابرگ هایش به هرپرنده یاآدمیزادی

پیغام وخبردهد؛گویاروح بلند وخدایی داشت ودرواقع بابرگ هایش شبیه هرموجودی می

شد؛خیلی هاادعامی کردندکه درخواب یابیداری

اورادیده اند؛درخت سخن گوی جوان درشرایط سخت خیلی وقت هاافرادی که درجنگل گم شده

بودندویادرباتلاق هاسرگردان شده بودندوهمین طوربه پرشماری از حیوانات جنگل کمک

کرده بودواین موضوع دیگردرکشورملکه زبان زدهمه شده بود؛امادرآن جنگل انبوه برای هیچ

کدام ازآدم هادست یافتنی

نبود؛ملکه نیزازاین موضوع بسیارخشمگین ونگران بودوازمحبوبیت روزافزون درخت سخن

گورنج می برد؛حتی جاسوسان وجادوگران زیادی راگماشته بودتادرخت سخن گو

راپیداکنند؛اماآنهاقادرنبودند؛اوقدرتی خارق العاده داشت وملکه نیزقادرنبودهمه ی

درختان جنگل رویایی راقطع تاشایددرخت سخن گورانابودسازد! ازطرفی اوزن طماع ای

بودوقصدنداشت بانابودی جنگل ،پرندگان زیبای جنگل رویایی راازدست دهد.ملکه دررویاهایش

باخود می گفت:"اگرتمامی پرندگان جنگل رویارادستگیرکنم وبه قفس بکشم؛خواه ناخواه سروکله

ی درخت سخن گودرحیاط قصرپیداخواهدشد آن وقت درخت سخن گورابه زنجیرخواهم

کشید..."یکی از روزهاازفرط عصبانیت دستورداده بودکه مردانی قوی هیکل باتبرهای

شان بسیاری ازدرختان جوان راکه جاسوسان ملکه به جای درخت سخن گوبه آنهامشکوک

بودند؛قطع کردند.ملکه علاوه برپرندگان وانسان ها،حتی به درختان زیبانیزرحم نمی کرد؛آری

به راستی که اوجنون به حبس کشیدن هرنوع زیبایی رادرخودپرورانده بود.

ملکه هرگاه درقصرش احساس خستگی وکسالت می کرد،سواربراسب سیاهش می

شدوباسربازانش برای شکارپرندگان زیباوآوازه خوان به جنگل رویایی می رفت

وتقریباهرروزه شکارپرندگان بی گناه توسط آنهادرجنگل رویاادامه داشت....

ادامه دارد.