شمالی ام-

 

سرزمینم چون قلب دخترکان نخ ریس،سرسبز-

 

 ودامن کودکان شان -

 

زنبیرزنبیر،پرازگل نیلوفرسفید-

 

که ازبال های رمیده ی بادگلچین کرده اند-

 

ودرآسمانش گلبرگ های گل سرخ باستاره ها می رقصند-

 

 ومن هرشب درآغوش دریاآسمان راصیدمی کنم-

 

 وماه را؛که برای پریان دریایی درساحل دست افشانی می کند-

 

درآن لحظه چیزی می شوم که خودم نیستم-

 

ای بهشت همیشه ی روزگاران درزمین-

 

ای سرزمین رویاگون-

 

  تاابد

 

 کودک روحم

 

بی قرارتوست.

 

 نوشته ی فاضلی-تهران پارک وی-1388خورشیدی

 

نوشته شده در یکشنبه 20 تیر1389ساعت 3:40 بعد از ظهر توسط فاضلی