خلوت تابناک(خبری-ادبی وهنری)

1- قالَ (علیه السلام) : لا یُنازِعُنا مَوْضِعَهُ إلاّ ظالِمٌ آثِمٌ، وَ لا یَدَّعیهِ إلاّ جاحِدٌ کافِرٌ.([۶])

فرمود : کسى با ما ، در رابطه با مقام ولایت و امامت مشاجره  و منازعه نمى کند مگر آن که ستمگر  و معصیت کار باشد ، همچنین کسى مدّعى ولایت  و خلافت نمى شود مگر  کسى که منکر و کافر باشد.

2- قالَ (علیه السلام) : إنَّ الْحَقَّ مَعَنا وَ فینا، لا یَقُولُ ذلِکَ سِوانا إلاّ کَذّابٌ مُفْتَر، وَ لا یَدَّعیهِ غَیْرُنا إلاّ ضالٌّ غَوىٌّ.([۷])

فرمود: حقیقت در همه موارد و امور – با ما و در بین ما اهل بیت عصمت و طهارت خواهد بود و چنین سخنى را هر فردى غیر از ما بگوید دروغ گو و مفترى مى باشد; و کسى غیر از ما آن را ادّعا نمى کند مگر آن که گمراه باشد.

3- قالَ (علیه السلام) : أبَى اللهُ عَزَّ وَ جَلَّ لِلْحَقِّ إلاّ إتْماماً وَ لِلْباطِلِ إلاّ زَهُوقاً.([۸])

فرمود: همانا خداوند متعال، إباء و امتناع دارد نسبت به حقّ مگر آن که به إتمام و کمال برسد و باطل، نابود و مضمحل گردد.

4- قالَ (علیه السلام) : إنَّهُ لَمْ یَکُنْ لاِحَد مِنْ آبائى إلاّ وَ قَدْ وَقَعَتْ فى عُنُقِه بَیْعَهٌ لِطاغُوتِ زَمانِهِ، و إنّى أخْرُجُ حینَ أخْرُجُ وَ لا بَیْعَهَ لاِحَد مِنَ الطَّواغیتِ فى عُنُقى.([۹])

فرمود: همانا پدران من(ائمّه و اوصیاء علیهم السّلام)بیعت حاکم و طاغوت زمانشان، بر ذمّه آن ها بود; ولى من در هنگامى ظهور و خروج نمایم که هیچ طاغوتى بر من منّت و بیعتى نخواهد داشت.

————

منابع این چهارحدیث

[۱]- تفسیر عیّاشى: ج ۱، ص ۱۶، بحارالأنوار: ج ۸۹، ص ۹۶، ح ۵۸.

[۲] – دعوات راوندى: ص ۲۰۷، ح ۵۶۳.

[۳] – بحارالأنوار: ح ۲، ص ۹۰، ح ۱۳، و۵۳، ص ۱۸۱، س ۳، وج ۷۵، ص ۳۸۰، ح ۱.

[۴]- بحارالأنوار: ج ۵۳، ص ۱۷۸، ضمن ح ۹.

[۵]- بحارالأنوار: ج ۵۳، ص ۱۶۳، س ۱۶، ضمن ح ۴.

[۶]- بحارالأنوار: ج ۵۳، ص ۱۷۹، ضمن ح ۹.

[۷]- بحارالأنوار: ج ۵۳، ص ۱۹۱، ضمن ح ۱۹.

[۸]- بحارالأنوار: ج ۵۳، ص ۱۹۳، ضمن ح ۲۱.

[۹]- الدّرّه الباهره: ص ۴۷، س ۱۷، بحارالأنوار: ج ۵۶، ص ۱۸۱، س ۱۸.

[۱۰]- بحارالانوار: ج ۵۳، ص ۱۷۹، س ۱۴، و ج ۵۵، ص ۴۱.

[۱۱]- إکمال الدّین: ج ۲، ص ۵۱۰، بحارالأنوار: ج ۵۳، ص ۱۹۱.

[۱۲]- إکمال الدّین: ج ۲، ص ۴۸۴، بحارالأنوار: ج ۵۳، ص ۱۸۰.

[۱۳]- احتجاج: ج ۲، ص ۴۹۷، بحارالأنوار: ج ۵۳، ص ۱۷۵.

[۱۴] – مستدرک الوسائل: ج ۲، ص ۵۱۷، ح ۲۶۰۶.

[۱۵]- مستدرک ج ۵، ص ۲۴۷، ح ۵۷۹۵.

[۱۶]- غیبه طوسى: ص ۱۷۷، وسائل الشّیعه: ج ۲۸، ص ۳۵۱، ح ۳۹.

[۱۷]- بحارالأنوار: ج ۵۳، ص ۱۶۵، س ۸، ضمن ح ۴.

[۱۸]- من لایحضره الفقیه: ج ۲، ص ۷۴، ح ۳۱۷، وسائل الشّیعه: ج ۱۰، ص ۵۵، ح ۱۲۸۱۶.

[۱۹]- إکمال الدّین: ص ۴۳۰، ح ۵، وسائل الشّیعه: ج ۱۲، ص ۸۹، ح ۱۵۷۱۷.

[۲۰]- وسائل الشّیعه: ج ۱۶، ص ۲۴۲، ح ۱۲، بحارالأنوار: ج ۵۳، ص ۱۸۴، ح ۱۳ و ۱۴.

[۲۱]- بحارالأنوار: ج ۵۳، ص ۱۷۶، س ۵، ضمن ح ۷، به نقل از احتجاج.