علی (ع )قلب ملکوت
علی ای همای رحمت توچه آیتی خدارا؟!
لحظه ی سختی ست
برتن برهنه ی کائنات
زمین به زیرپای خویش می لغزد
نه می لرزد؛دیوی درشکم دردناک زمین
گویافرزندی قراراست زایش شود
که شقی ترین مردان زمین است؛
هیچ گاه مادرزمین چنین دیوی نزایید
وازدرد مادرانه اش چنین نفرتی نداشت؛گویا آن روزخون می گریست
درحالی که این فرزند ددمنش(ابن ملجم-پسرناخلف)را زایید
هنوزاشک حسرت درچشمان زمین آلوده؛سرازیراست؛
ومی نوازد ازآن سو؛خورشیدآفرینش
مولودی راتاریخ عرش دربطن و قلب ملکوت؛پرورانید؛
علی ابن ابیطالب(ع)قلب ملکوت می آید؛
همان نوری که درکعبه ؛مسجدالحرام؛بیت العتیق خانه ای که درراستای بیت المعمور
(خانه ی فرشتگان)فرودآمدوجهان ظلمانی رانورانی کرد.
آری مقرراست؛مصداق ملکوت بیاید
هموکه وصی-برادروداماد کسی خواهدشد؛که مصداق لولاک لما خلقت الافلاک محمدمصطفی وشوی زهراسلام الله علیهاست آری زمین لختی اززایش مولودی آسمانی خندیدوآرام گرفت
وبلافاصله زمین درچشم برهم زدنی باملعون ترین فرزندتاریکی،زاده ی خویش؛
(ابن ملجم)شمشیرآخته به زهرش رابرسرنورفرودآوردوزمین دوباره تیره وتارشد؛
برای روزگاران آینده...
آه ای مادرزمین؛حالامی فهمم که چه عذابی درزایش ابن ملجم فرزندناخلفت برخویش متحمل شدی؟!
به راستی درکدامین شب چنین موجودی راباربرداشتی؟!
آیاهمان شب یاروزی که شیطان ازدرگاه خداوند، رانده شده بود؛نبود؟!
شاید؛ شبی که شیطان به زمین رانده شد؛ابن ملجم رابارگرفته بودی؛آیااوفرزندشیطان نبود؟!
که مولودکعبه راسرشکافت؟!
وای که چه فرزندناخلفی زاییده بودی
ای کاش پس خویش می نگریستی واوراسرمی بریدی
تانورراسرنبرد
ودامن توراچنین بدنام نکند.
زندگی چه سخت است ازاین پس برای زمین وزمینیانی که بی علی می خواهند زنده باشند!
زندگی بی علی، مردگی ست
بی علی بودنت، بردگی ست
باعلی بودنت، بندگی ست
باعلی بودنت، زندگی ست
علی جان ،ای زنده ی همیشه جاویدتاریخ و روزگاران؛
درودخدابرتوباد؛
تمامی کائنات گواهند؛الحق والانصاف به خدای کعبه رستگارشدی...
منبع:اختصاصی خلوت تابناک
به قلم سیدحمیدفاضلی
سحرگاه نوزدهم ماه رمضان 1391خورشیدی-تهران
هرگونه برداشت فقط باذکرنام نویسنده ومنبع آن آزاداست.