imam zaman 120

(غزلی ازسیدحمیدفاضلی کچبی
)
«ای صبانکهتی ازکوی فلانی به من آر       زارو بیمارغمم راحت جانی به من آر»

هرکجا می روی ای دوست خداهمراهت

زان سفرکرده ی ما نیزنشانی به من آر

ای مسیحای من ای دست اهورایی من

کشته ی عشق توام خیزکه جانی به من آر

سال ها محوتوایم ای همه عالم ازتو  

سال هامحوسکوتیم، زبانی به من آر

بازمی خوانمت آن گونه که حافظ می گفت 

«یعنی ازخاک دردوست نشانی به من آر»

از ازل فاصله ی تلخ شده قسمت ما   

دل«سید»چه کند؟آن چه تودانی به من آر

منبع :مجموعه شعرخلوت روشن؛سروده ی فاضلی کچبی؛چاپ شهر،1378

هرگونه برداشت باذکرمنبع،آزاداست.