امامن...

 

 

 

همیشه تورومن خط کشیدی؟!

امامن؛

 دردرامی شناسم؛

دردمندرامی بینم؛

دردمندان مرا؛

دیگرهوای عاشقی کردنم نیست؛

عاشقان راگم کرده ام؛

درانتهای بهت جزیره ی چشمانم ؛

دریاطوفانی ست!

هرچه بیشتراین روزهامی گردم؛

شب به سراغم می آید؛

به راستی عاشقان راچگونه پیداکنم؟

وتومراچگونه؟!

تابه کی اسیرشب وجاده ها؟!

تابه کی ؟!


نوشته ی سیدحمیدفاضلی  کچبی-شمال ایران-مازندران-نوشهر-سینگان ۱۳۹۲خورشید